۱۳۹۴ بهمن ۲, جمعه
مینا محمدی،شهروند بهایی از دانشگاه اخراج شد
مینا
محمدی،شهروند بهایی از دانشگاه اخراج شد
به
گزارش کمپین نه به آزار و زندان هموطنان بهایی:به نقل از بهایی نیوز مینا محمدی شهروندبهایی
ساکن بیرجند از استان خراسان جنوبی به دلیل اعتقاد به دیانت بهایی از دانشگاه اخراج
شد.
به
گفته این دانشجوی بهایی محروم از تحصیل در آبان ماه ۱۳۹۴ با پایان رساندن دوره کاردانی در دانشگاه علمی کاربردی
بیرجند ۱ برای
دریافت مدرک کاردانی و ثبت نام در دوره کارشناسی به دانشگاه مراجعه کرده اما پس از
حضور در دانشگاه مسئولان حراست به وی اعلام می کنند که طبق قانون این شهروند بهایی
اجازه تحصیل و ثبت نام در دانشگاه را ندارد.
این
شهروند بهایی پس از پیگیری جهت اعلام وضعیت خود متوجه می شود که اخراج شده است و دانشگاه
به دستور مسئول حراست فقط مدارک مربوط به واحد های گذرانده و مدرک ثبت نام کارشناسی
را به وی پس می دهند و اعلام می کنند که " بخاطر دین و به دستور مقامات بالا شما
اخراج هستید."
در روزهای اخیر تعدادی
از شهروندان بهایی که اجازه حضور در دانشگاه ها را نیز پیدا کرده بودند پس از شناسایی
آنها از دانشگاه اخراج شده اند.
اولین
اعلامیه حقوق بشر جهانی در۱۰ دسامبر
۱۹۴۸ حق
تحصیل را برای همه انسانها فارغ از نژاد، رنگ، عقیده، مذهب و جنسیت برابر می‌داند.
در
سال‌های گذشته، اعلام "نقص در پرونده" داوطلبان بهایی ورود به دانشگاه‌ها
در ایران معادل محرومیت از تحصیل آنها بوده به نظر می‌رسد که این روند، در سال جاری
نیز ادامه پیدا کند.
محرومیت
از تحصیل بهاییان در دانشگاه‌های ایران با استناد به مصوبه‌ی ششم اسفند ۱۳۶۹ “شورای عالی انقلاب فرهنگی” صورت می‌گیرد
که بهاییان را علاوه بر محرومیت از اشتغال در اماکن دولتی، از تحصیلات دانشگاهی نیز
محروم می‌کند.
بر
اساس بند سوم این مصوبه، نه تنها باید از ثبت نام بهاییان در دانشگاه‌ها جلوگیری به
عمل آید بلکه چنان‌چه هویت بهایی فردی بعد از ثبت نام و “هنگام تحصیل” نیز احراز گردد،
باید از تحصیل محروم شود.
محرومیت شهروندان بهایی پس از انقلاب اسلامی و اعلام انقلاب
فرهنگی در ایران به صورت سیستماتیک اجرا شده است.
لینک زنان سازندگان فردا
۱۳۹۴ دی ۲۹, سه‌شنبه
مامان گوهرم باخودش گفت:خدایااینجاکجاست که جوان میروندو اینقدرپیروشکسته برمیگردند؟
ازفیس سحربهشتی
امروزسه شنبه۲۹/دیماه/۹۴به اتفاق آرش صادقی و
گلرخ ایرایی همسرمهربانش به دیدارزندانی تازه آزادشده امیدعلیشناس عزیزرفتیم.چقدرمهربان وصمیمی و نجیب هستند،مادرش چون اقیانوس آرام و پسرش چون دریا، به حقیقت که درکنارهم دنیایی هستند.
حوری فرج زاده خواهرکشته شده روزعاشوراشهرام فرج زاده باصدایی
محزون و بغض آلودخبردادمادرش به سوی شهرام پروازکرده،عجیب اینکه خواهرهاچقدرخوب حال
غمین همدیگررامیفهمند.ازپیش امید عزيز و مادرش سیمین بانو به سمت بیمارستان دیدارحوری
نازنین خواهر همدرد ومهربانم رفتیم.مادرچقدرآرام بودوگویی به جایی غیرازاینجاتعلق داشت،آرام
درگوشش نجواکردم یک درد دل ساده:به اوگفتم سلام من را به خدا برسان وپیشش تمام شکایتهایمان
راببرهمانطور که به پدرم گفتم:بابا من شفاعت نمی خواهم شکایتهایم رابه خدابرسان.گفتم
سلام مارابه شهرام٬ستارو......شایدسعیدبرسان به آنهابگوازماراضی باشنداین بغض سنگین
درگلویم چه می خواست نمیدانم ،اماازآرامش مادرآرامش داشتم؛ازحوری نازنینم خداحافظی
کردیم و به دیدارآقای عبدالفتاح سلطانی رفتیم٬ایشان بعدازمدت چهارسال و
چهارماه به مرخصی آمده بودند عکسهايشان خیلی ازخودشان جوانتربود.دوستان به دیدارش آمده
بودند.درراه بازگشت مامان گوهرم باخودش گفت:خدایااینجاکجاست که جوان میروندو اینقدرپیروشکسته
برمیگردند؟
ومن مبهوت این صحبت مامان گوهرم هستم٬خدایا!اینجا کجاست؟؟؟
بامیدآزادی تمامی زندانیان سیاسی.
زنده باد ايران
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)